பெற்றோர் அருமை – வாழ்க்கையின் உண்மையான செல்வம்

பெற்றோர் அருமை

ரமேஷ் நகரத்தில் படிக்கும் கல்லூரி மாணவன். படிப்பில் நல்லவன் தான்; ஆனால் பெற்றோரிடம் பேசும்போது பொறுமை இல்லாதவன். அம்மா ஏதாவது கேட்டால்,
“பிறகு பார் அம்மா!” என்று அலட்சியமாகச் சொல்லுவான்.
அப்பா அறிவுரை கூறினால்,
“இது பழைய காலம் இல்லை அப்பா,” என்று பதிலளிப்பான்.

ஒருநாள் ரமேஷின் கல்லூரியில் சமூக சேவை முகாம் நடந்தது. அங்கே ஒரு முதிய தம்பதியரை பார்த்தான். அவர்கள் தனியாக இருந்தார்கள். அவர்களிடம் பேசும்போது அந்த மூதாட்டி சொன்னாள்,
“எங்கள் மகன் பெரிய வேலைக்குச் சென்ற பிறகு எங்களை மறந்துவிட்டான்.”

அந்த வார்த்தைகள் ரமேஷின் மனதை நொறுக்கியது. வீட்டிற்கு வந்ததும் அவன் அம்மாவை கவனித்தான். அவள் சோர்வாக இருந்தும் அவனுக்காக சாப்பாடு தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்பா வேலை முடிந்து வந்தும் அமைதியாக குடும்பத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது ரமேஷுக்கு உண்மை புரிந்தது.
“நான் இவர்களை மதிக்காமல் நடந்திருக்கிறேனே,” என்று வருந்தினான்.

அடுத்த நாள் முதல் அவன் மாறினான்.
அம்மாவுக்கு உதவினான்.
அப்பாவிடம் மரியாதையாக பேசினான்.
சின்ன விஷயத்திற்கும் நன்றி சொன்னான்.

ஒருநாள் அம்மா கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீருடன் சொன்னாள்,
“மகனே, நீ இப்படியே இருந்தால் எங்களுக்கு அதுவே பெரிய செல்வம்.”

ரமேஷ் புன்னகையுடன் நினைத்தான்,
பெற்றோரை மதிப்பதே வாழ்க்கையின் உண்மையான வெற்றி