வாய்மையே வெல்லும்
ஒரு சிறிய நகரத்தில் கார்த்திக் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் சாதாரண குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். பணமும் பதவியும் இல்லாவிட்டாலும், அவன் கையில் இருந்த மிகப் பெரிய செல்வம் ஒன்று இருந்தது — வாய்மை.
கார்த்திக் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் கணக்குப் பிரிவில் வேலை பார்த்தான். ஒருநாள் நிறுவனத்தில் பெரிய குழப்பம் ஏற்பட்டது. கணக்குகளில் சில லட்சம் ரூபாய் குறைவாக இருந்தது. மேலாளர்கள் அனைவரும் பதற்றத்தில் இருந்தனர். குற்றம் யார் மீது சுமத்துவது என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தனர்.
அந்த நேரத்தில், கார்த்திக்குத் தெரிந்தது — அந்தத் தவறு தன்னால் அறியாமலே நடந்தது என்று. அவன் சரிபார்க்காமல் ஒரு கணக்கை அனுமதித்திருந்தான். யாருக்கும் தெரியாத அந்த விஷயத்தை மறைத்துவிட்டால், அவன் தப்பித்துக் கொள்ளலாம்.
ஆனால் அவன் மனம் அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.
அடுத்த கூட்டத்தில் கார்த்திக் எழுந்து நின்றான்.
“சார்… இந்தப் பிழைக்கு காரணம் நான் தான். கவனக் குறைவால் இந்தத் தவறு நடந்துவிட்டது. மன்னிக்கவும்,” என்றான்.
அறையில் அமைதி நிலவியது. சிலர் அவனை வியப்புடன் பார்த்தனர். சிலர் பயத்துடன். மேலாளர் கடுமையாக அவனை நோக்கினார்.
“உனக்கு இது தெரியுமா… இந்தத் தவறுக்காக உன் வேலை போகலாம்?” என்றார்.
கார்த்திக் அமைதியாக,
“தெரியும் சார். ஆனால் உண்மையை மறைப்பதை விட, வேலை போனாலும் பரவாயில்லை,” என்றான்.
மேலாளர் சில நிமிடங்கள் மௌனமாக இருந்தார். பிறகு மெதுவாகச் சொன்னார்,
“இந்த நிறுவனத்தில் பணத்தைவிட முக்கியமானது நம்பிக்கை. தவறு யாராலும் நடக்கும். ஆனால் அதை ஒப்புக்கொள்ளும் தைரியம் எல்லோரிடமும் இருக்காது.”
கார்த்திக் பணியில் இருந்து நீக்கப்படவில்லை. மாறாக, அவனுக்கு முக்கிய பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டது. அந்த நாளிலிருந்து நிறுவனத்தில் அனைவரும் அவனை மரியாதையுடன் பார்த்தனர்.
ஆண்டுகள் கழிந்தபின், அதே நிறுவனத்தின் மேலாளராக கார்த்திக் உயர்ந்தான். மேடையில் நின்று பேசும்போது அவன் சொன்ன ஒரே வார்த்தை அனைவரின் மனதிலும் பதிந்தது:
“பணம் சில நேரம் தோற்கலாம்… அதிகாரம் ஒருநாள் மாறலாம்… ஆனால் வாய்மை ஒருபோதும் தோற்காது.”
நெறிப்பாடம்:
உண்மை சில நேரம் சோதிக்கப்படலாம்; ஆனால் இறுதியில் அது தான் வெற்றி பெறும். வாய்மையே வெல்லும்.